Κάπου εκεί θα είμαι!!

Ὁ ἄνθρωπος, ὁ κόσμος καὶ ἡ ποίηση

 Ἀνάσκαψα ὅλη τη γῆ νὰ σὲ βρῶ.

Κοσκίνισα μὲς τὴν καρδιά μου τὴν ἔρημο·

ἤξερα πὼς δίχως τὸν ἄνθρωπο δὲν εἶναι πλῆρες τοῦ ἥλιου τὸ φῶς.

Ἐνῷ, τώρα, κοιτάζοντας μὲς ἀπὸ τόση διαύγεια τὸν κόσμο,

μὲς ἀπὸ σένα

- πλησιάζουν τὰ πράγματα, γίνονται εὐδιάκριτα, γίνονται διάφανα -

τώρα μπορῶ ν᾿ ἀρθρώσω τὴν τάξη του σ᾿ ἕνα μου ποίημα.

Παίρνοντας μία σελίδα

θὰ βάλω σ᾿ εὐθεῖες τὸ φῶς.

.

Ν. Βρεττάκος

Τι μπορεί να ζητάνε αυτά τα μάτια από τους μεγάλους;;;; Αγάπη, κατανοήση ή μήπως απλά ένα χωνάκι παγωτό!!!

Μάλλον όλα αυτά μαζί!!!

Χρόνια Πολλά, ΜΑΝΑ, ΜΗΤΕΡΑ, ΜΑΝΟΥΛΑ, ΜΑΜΑ!

Μάνα μου,

πήρες το βάρος της ζωής μέσα στα χέρια σου

κι ήταν ατέλειωτα της πίκρας τα νυχτέρια σου

Παρηγοριά μου μες στις δύσκολες τις ώρες μου

με την αγάπη σου μου γλύκαινες τις μπόρες μου

Ήσουνα στήριγμα κι η πιο γλυκιά παρέα μου

η πρώτη λέξη μου,

Mάνα,

κι η τελευταία μου.

Μάνα μου,

μέσα στου κόσμου την ψευτιά δεν υποχώρησες

κι όλες τις λύπες που σου έδωσα συγχώρησες,

Mάνα μου.

Όλα σε σένα τα χρωστάω, ότι έγινα

γιατί μου έδινες κουράγιο και δεν έσβηνα,

Μάνα μου.

.